Page 16 - EQ 75.Sayısı
P. 16

Sevgi Umutla Büyür…





             Hem kişisel hem toplumsal olarak
             zorlandığımız anlarda yaşama yeniden
             sıkı sıkıya bağlanmak için, sevgiyi
             güçlendirmek için en çok umuda
             ihtiyacımız var. Bu nedenle Sevgililer
             Günü’nü içeren Şubat ayınızı ve
             bahara adım atacağımız Mart’ı “umut”
             şiirleriyle şenlendirmek istedik.            UMUŞ


                                                          Bütün iyi kitapların sonunda
            UMUT (SON Üç KITA)                            Bütün gündüzlerin, bütün gecelerin sonunda
                                                          Meltemi senden esen
                                                          Soluğu sende olan
            “Sev beni, alış bana                          Yeni bir başlangıç vardır
            Kimse ürkütemez bağlandığımız güzelliğin utkusunu    Parmağını sürsen elmaya, rengini anlarsın
            sev beni, bir dağ gölgesi kadar sev           Gözünle görsen elmayı, sesini duyarsın
            şimdilik bırak musluğun sızmasını damın akmasını    Onu işitsen, yuvarlağı sende kalır
            bir tırnak gibi büyü domuz bir tırnak gibi    Her başlangıçta yeni bir anlam vardır.
            zorlayarak her bir yanı                       Nedensiz bir çocuk ağlaması bile
            çünkü biraz sonra umut başlar her günkü, başlar    Çok sonraki bir gülüşün başlangıcıdır.

            aslında bir alıştırmadır umut                 EDİP CANSEvER
   14 14    öbürlerinin azıcık nefes diye bağışladığı
            -baharı beklemeye benzer-
            hain ve olmayanadır çünkü
            umutsuzluğu taşır yanında
            oysa nasıl olsa gelecektir bahar denen tarih
            önüne durulmaz mantığıyla doğanın
            yeşilden olma birim
            sudan gelme itmeyle                           UMUT YAPRAKLARI

            umut yoktur
            kimse yoktur umut etmemeyi önleyecek          Öyle bir ilkyaz ol ki korkut yaprakları,
            çünkü umut kaçınılmaz gelecektir              Öyle bir son yaz ol ki tut yaprakları,
            bütün gümbürtüsüyle                           Sararıp dökülürken güz rüzgârlarında
            umut kaçınılmaz gerçektir çünkü               Ardında savrulsunlar, unut yaprakları.
            biri Asya’da biterken sözgelişi, Şili’de öbürkü başlar”  Sevinçlerinde onlar vardı,
                                                          hüzünlerinde onlar
            TuRGuT uYAR
                                                          Seninle yeşerdiler, seninle soldular...
                                                          Olsunlar senden sonra da umut
                                                          yaprakları.

                                                          ÖzDEMIR ASAF
   11   12   13   14   15   16   17   18   19   20   21