Page 15 - EQ 72.Sayısı
P. 15

eylül
         Ben eylül Sen Haziran

                                                                                           eylül! daha çocukluğumdan
         Bir eylüldü başlayan içimde                                                       beri size bakardım ben
         Ağaçlar dökmüştü yapraklarını                                                     bir yazın azalmakta olan
         Çimenler sararmıştı                                                               sözcüklerinden nasıl da
         Rengi solmuştu tüm çiçeklerin                                                     ansızın sökülürdünüz
         Gökyüzünü kara bulutlar sarmıştı                                                  bahçelerle ve kül
         Katar gidiyordu kuşlar uzaklara                                                   dolardı içim...eylül!
         Deli deli esiyordu rüzgâr
         Dağılmıştı yazdan kalan ne varsa                                                  eylül! kırılgan mevsim!
         Yaşanmamış bir mevsim gibiydi bahar                                               cam hançeri güzün
         Neydi o bir zamanlar                                                              dağılırdı kalbimde
         Sevmişliğim, sevilmişliğim                                                        birden gecenin ve gündüzün
         O heyheyler, o delişmenlikler neydi                                               perdesiyle örtülürdünüz
         Ne bu kadere boyun eğmişliğim                                                     tenhâyla ve tül
         Ne bu acıdan korlaşan yürek                                                       dolardı içim...eylül!
         Ne bu kurumuş nehir; gözyaşım
         Önümdeki diz boyu karanlıklar da ne                                               eylül! unuttum sizi
         Ne bu ardımdaki kül yığını; elli yaşım                                            dağ kızarır yol sararırdı
         Beni kötü yakaladın haziran                                                       ve ben dönüşlere bakardım           13
         Gamlı, yıkık eylül sonuma                                                         o amanvermez belleğin
         Bir ilk yaz tazeliği getirdin                                                     paramparça güldüğüydünüz
         Masmavi göğünle                                                                   aynalarla ve gül
         Cana can katan güneşinle                                                          dolardı içim...eylül!
         Pırıl pırıl engin denizinle girdin içime
         Çiçekler açtı dokunduğun                                                          Hilmi yavuz
         Çimler büyüdü yürüdüğün
         Ve güller katmer oldu güldüğün yerde
         Başımda senin kuşların kanat çırpıyor şimdi   eylül Sonu                                                                Şiir
         Oldurduğun yemişlerin ağırlığından
         Dallarım yere değiyor                         Günler kısaldı... Kanlıca’nın ihtiyarları
         Güneşi batmadan saçlarının                    Bir bir hatırlamakta geçen sonbaharları.
         Bir dolunay doğuyor bakışlarından
         Gün boyu senden bir meltem esiyor yanan alnıma   Yalnız bu semti sevmek için ömrümüz kısa...
         Uykusuz gecelerim seninle apaydınlık          Yazlar yavaşça bitmese, günler kısalmasa...
         Başım dönüyor, of başım dönüyor yaşamaktan
         Ölebilirim artık                              İçtik bu nâdir içki’yi yıllarca kanmadık...
         Ölme diyorsan; gitme kal öyleyse              Bir böyle zevke tek bir ömür yetmiyor, yazık!
         Sarıl sımsıkı, tenim ol, beni bırakma
         Baksana; parmak uçlarım ateş                  Ölmek kaderde var, bize ürküntü vermiyor;
         Lavlar fışkırıyor göz bebeklerimden           Lâkin vatandan ayrılışın ıztırâbı zor.
         Hadi gel, tut ellerimi, benimle yan
         Benimle meydan oku her çaresizliğe            Hiç dönmemek ölüm gecesinden bu sâhile,
         Benimle uyu, benimle uyan                     Bitmez bir özleyiştir, ölümden beter bile.
         Birlikte varalım on üçüncü aylara

         ümit yaşar oğuzcan                            yahya kemal Beyatlı
   10   11   12   13   14   15   16   17   18   19   20