Page 14 - EQ 72.Sayısı
P. 14

eylüle adanmış Şiirler





                                            Mevsimler gibi bazı özel aylara özel de şiirler yazılır.
                                  Şairde en çok çağrışım veren aylardan biri, belki en şiirseli ise Eylül’dür…








                eylül



                Eylül’dü.
                Dalından kopan yaprakların                                Ha yanıp Söndü Ha yanıp
                Sararan yanlarına yazdım adını                            Sönmedi Bir ateşböceği
                Sahte bir gülüşten ibarettin oysa.                        Alıntı
                Ve hiç bilmedin ellerimin soğuğunu.
                Eylül’dü.                                                 “Temmuzlar kedi yavruları gibi sokulurken
                Di’li geçmiş bir zamandı yaşadığımız                      ağustosa
   12           Adımlarımızın kısalığı bundandı                           Ve ağustoslar eylüle
                Bundandı gözlerimin durgunluğu.                           Bir yol alış duygusudur ki, biliriz
                Sarı sıcak cümlelerde sözün kadar yalan,                  İnsanlar zamanlardan önce boğulur.”
                Ellerin kadar ıssız,
                Sen kadar zamansız molalar veriyordum                     edip Cansever
                Ve çocuksu bir bencillikti hüznümüz.
                Eylül’dü.
                İzlerini çizdiği zaman ansızın gidişin,
                Şimdi yoktu bi anlamı suskunluğun.                        eylül Sabahının Serinliği
                Çırılçıplak kalakaldım sessizliğinin orta yerinde.
                Sonra sesime yankı vermeyen uçurumlar kıyısında yürüdüm bir   Eylül sabahının serinliğini
                zaman                                                     Yaprakların serinliğini
                En çok sesini aradım.                                     Ciğerlerime dolduruyorum
                Gözlerinse asılı bıraktığın yerdeydiler hâlâ.             Sessizlik ve serinlik
                Gözlerini sildi zaman..                                   Birleşiyor
                Dedim ya… Eylül’dü.                                       Yıkanmış güvercinler
                Savruluşu bundandı kimsesizliğimizin.                     Ve çok uzakta bir tren sesi
                                                                          Her zaman yeniden başlamak duygusu
                Cemal Süreya                                              Doğuyor içimde
                                                                          Her uyanışımda
                                                                          Düşmanlarımı bağışlıyorum
                                                                          Daha çok seviyorum dostlarımı
                                                                          Her uyanışımda
                                                                          Eylül sabahının serinliğini
                                                                          Yaprakların serinliğini
                                                                          Yüreğime dolduruyorum

                                                                          ataol Behramoğlu
   9   10   11   12   13   14   15   16   17   18   19